อยากบอกว่าบ้านผมอยู่ตระเปียงเตีย เป็นชื่อตำบลหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์นานแล้วไม่ได้กลับไปเยี่ยมบ้านเลย ก็หลายเดือนอยู่ ตอนสมัยเด็กๆนั้นผมชอบขับมอ'ไซด์เที่ยวเล่นไปรอบๆตำบล ชอบไปนั่งดูอาทิตย์อัสดงตามที่ต่างๆ บอกได้เลยสวยมากๆ(ตอนนั้นคิดอย่างนั้นจริงๆ ตอนนี้ก็ยังคิดว่าวิวแถวบ้านมันสวยจริงๆ)

"คะยอลแปรแคปรัง กระด้าวได บองร้อยมาลัยไว้คลองคอทัดดอกกันเกรา ชวลจำเนียงละออ ......"

เสียงเพลงพื้นบ้านที่ขับร้องนักร้องเซราะแอง (เซราะแอง=บ้านเรา) ลอยละล่องมาตามสายลมที่พัดเอ่ยในยามเย็น ต้นเดือนเมษายน ไม่น่าเชื่อเลยว่าผมยังจำช่วงเวลาในวัยเด็กในชัดเจน เสียงจั๊กจั่นต่างเสียงร้องอื้ออึงเมื่อผมขับรถผ่านส่วนยูคาลิปตัสที่ผมเกิดมาก็เห็นมันแล้ว